Politiek

BENDE VAN NIJVEL: NAAR EEN GELOOFWAARDIG EINDE VAN BELGIË-MAFFIASTAAT

Posted on 3min read1007 views

Het liep al naar het einde van de legislatuur in 1995 als ik in de Wetstraat het bezoek kreeg van een duister figuur. Felix Przedborski was de naam. Na ingewonnen inlichtingen bij de onevenaarbare onderzoeksjournalist Walter De Bock (helaas overleden in 2007) vernam ik dat het om een gefortuneerde tot Belg genaturaliseerde Pool ging, een gangster die het tot internationaal diplomaat had geschopt. Hij had mijn boek "Qui a assasiné André Cools" gelezen en vertelde mij - wat achteraf waar bleek te zijn - dat de moord door mij ten onrechte werd verbonden met het helicopter-dossier en met de "nébuleuse André Cools". Tijdens het gesprek dat ongeveer een uur duurde vertelde hij mij dat er niet één, wel drie reuzen van de Bende van Nijvel waren geweest en dat ze alle drie deel hadden uitgemaakt van de rijkswachtsgroep Diane. Eén van die drie - volgens hem een kleine garnaal, een klusjesman in de terreurgroep - was Chris Bonkoffsky (C.B.) uit Dendermonde.

Toen ik hem vroeg of het gerecht daarvan op de hoogte was bevestigde hij mij dat hij de drie namen had doorgespeeld aan onderzoeksrechter Ancia uit Luik die toen het onderzoek in de moord op Cools leidde. Als dat waar was dan zat de naam van C.B. al minstens sedert 1995 in een gerechtelijk dossier. Drie jaar later, in 1998, duikt de naam nogmaals op in de gerechtelijke dossiers als een jeugdvriend van C.B. vertelt dat hij n°19 duidelijk heeft herkend. Dat er minstens tot zijn dood in 2015 niets met de naam C.B. werd gedaan - blijkbaar ook niets met de twee andere namen - valt moeilijk te geloven. Ofwel zijn de onderzoekers in het Bende dossier compleet onbekwaam, ofwel kregen ze instructies van hoger hand niets met de namen te doen.

Wie eindelijk klaarheid wenst in de hele zaak rond de Bende van Nijvel moet eindelijk maar eens stoppen met dromen. Er moet DRINGEND een onderzoek komen naar het onderzoek. Maar in een zaak waar gewezen politici van vrijwel alle partijen boter op het hoofd hebben, waar rechters gechanteerd werden, waar een Staat die zijn eigen burgers liet vermoorden zelf een onderzoek naar het onderzoek zou voeren, helpen geen parlementaire commissies of geen Belgische gerechtelijke onderzoeken. Het gaat hier noch min noch meer om een reeks misdaden tegen de mensheid, gepleegd tussen 1982 en 1985. En is dit niet een materie die we best overlaten aan het Internationaal Strafhof in Den Haag, ver weg van de maffiastaat die België blijft zolang er geen klaarheid wordt geschapen.

Het Internationaal Strafhof in Den Haag lijkt mij zowat de enige uitweg te zijn om ooit klaarheid te verwerven in het goed georkestreerde geklungel dat ontstond nadat we onderzoeksrechter Freddy Troch het onderzoek uit handen namen en het overhevelden naar Wallonië. Een onderzoek naar het onderzoek moet een exclusiviteit worden van onbevooroordeelde professionele magistraten die zich realiseren dat het landje België alle ingrediënten bevat van een heuse MAFFIASTAAT waar uiteindelijk NIEMAND nog te vertrouwen valt.

NOTA: mijn artikel over de Bende van Nijvel dat ik gisteren publiceerde op mijn publieke FB pagina bereikte in 24 uren tijd al 132.796 mensen (om 10h38). Ik ben er zelf van geschrokken maar het bevestigt wel dat mensen absoluut willen weten hoe het zover is kunnen komen.
 

Share

202.156 MENSEN BEREIKT IN 40 UUR MET BENDE TWEET

Posted on 3min read771 views

Natuurlijk willen mensen 32 jaar na de feiten meer dan ooit weten welke perverte smeerlappen onder politici, rijkswachters, rechters en onderzoekers België als maffiastaat overeind zijn blijven houden. Het wordt tijd dat mensen met kloten aan hun lijf met een geheel nieuwe partij opkomen - een partij die niet rust voor de waarheid naar boven komt. Stuur mij een dozijn onderzoeksjournalisten van het kaliber van wijlen Walter de Bock en ik zet er mijn schouders onder. En ja ik ben een klootzak, maar dan wel een interessante klootzak die nergens bang voor is.

PS. Ondertussen zijn het er al meer dan 248.000 geworden.
 

Share

BENDE VAN NIJVEL: EEN STAAT IN STAAT VAN ONTBINDING

Posted on 6min read983 views

Minder dan een week nadat advocaat Jef Vermassen zich in een "flip of the tongue" liet ontglippen weet te hebben wie achter de Bende van Nijvel zat gebeuren er rare dingen in het land. Zo overlijdt Brice de Ruyver – ooit grondlegger van de politiehervorming – eensklaps op 62-jarige leeftijd en duurt het een volle dag alvorens de doodoorzaak wordt meegedeeld: hartaderbreuk. En weer twee dagen later bevestigt het Luikse parket dat er vermoedens zijn dat men plots weet wie persoon nr 19 is die jaren op de affiche van de verdachten van de Bende van Nijvel heeft gestaan. Verre van doodgewoon zijn naam publiek te maken wordt die verzwegen, krijgt het volk enkel zijn initialen te horen. En wie er de Waalse kranten on line erop naslaat merkt dat het in Wallonië slechts tweederangsnieuws is: Le Soir, La Dernière Heure et La Meuse beperken zich tot een piepklein artikeltje; La Libre zwijgt in alle talen. En opeens begint een bepaalde pers zich vragen te stellen bij de moord (nekschot) op rijkswachter Peter De Vleeschauwer: werd hij eigenlijk wel vermoord door de hormonenmaffia of veeleer omdat hij te veel wist over de betrokkenheid van de Diane rijkswachtsgroep bij de raids van de Bende van Nijvel waarbij tussen 1982 en 1985 liefst 28 doden vielen?

Aanvankelijk werd nog gedacht dat géén de militair opgeleide rijkswachters van de Dianegroep zo laag gezonken kon zijn dat hij in warenhuizen in koelen bloede onschuldige kinderen zouden hebben afgeschoten. Onderzoekers waren ervan overtuigd dat de Staatsveligheid – die de aanslagen coördineerde en toedekte – dit karwei had overgelaten aan krapuul (stijl Patrick Haemers), maar spoedig bleek dat dit niet het geval was, dat in het meest corrupte van alle Europese Staten, de Staat zelf onschuldige kinderen afschoot om het pad naar de sterke man en de dictatuur te effenen. Want dat was uiteindelijk de bedoeling van een Staat in staat van ontbinding. Al in 1989 schreef ik er een gelijknamige roman over: lees er die maar nog eens op na. Opdrachtgevers moesten gezocht worden in de rechtse vleugel van de toenmalige PSC, de Waalse en Brusselse zusterpartij van de toenmalige CVP.

Nog in 1989 was ik goed geplaatst om het Bendedossier zo goed als mogelijk op te volgen. Mijn eigen advocaat Peter Callebaut uit het Aalsterse was immers raadsman van meerdere bendeslachtoffers maar had helaas geen inzage in de dossiers van onderzoeksrechter Troch. Die had ondertussen in het kanaal Brussel-Charleroi een deel van de wapens teruggevonden die bij de overvallen van de Bende werden gebruikt. Eind 1991 werd ik dan samen met Jan Decorte, Louis Standaert en Willy Goossens met 200.000 stemmen in het Parlement verkozen. Vier dagen voor de verkiezingen werd ik aangehouden en ik moest wachten tot 5 januari 1992 alvorens ik uit de gevangenis werd vrijgelaten. Al vanaf de eerste dagen dat ik in de Wetstraat kon werken werden de lokalen van Standaert en mezelf overspoeld met de meest fantasierijke verhalen (stijl Regina Louf) over de Bende. Van die honderden verhalen opgedist door allerlei klojo's sprongen er wel twee onmiddellijk in het oog. Zo vonden we de misleide garagist terug die ter goeder trouw schietstanden had gelast op de VW Golfs die bij de overvallen, in militaire commandostijl, op het chassis waren gelast. Zelf wist hij niet beter dan dat het een opdracht van het Belgisch leger was. En voorts was er die zonderlinge Waalse barones – Louis Standaert en onze parlementaire medewerkers Gerard Cludts en Arnaud Franssen herinneren zich allicht de naam nog – die heel precies kwam vertellen (met talrijke foto's als bewijs) dat de VW Golfs die bij de overvallen van de Bende werden gebruikt, inmiddels geheel gedementeerd, verborgen lagen in een Waalse grot.

Meteen beseften we waarom Freddy Troch in 1991 (na bijna tien jaar voortreffelijk onderzoek tussen 1982 en 1991) als onderzoeksrechter van het dossier was gehaald. Dat ging gemakkelijk want hij was van CVP signatuur en de CVP, die toen nog erg close was met haar zusterpartij, de PSC, wilde niet worden meegesleurd in het stinkende badwater waarin de PSC was beland. Toedekken die beerput was het devies. Het dossier verhuisde dus naar Wallonië waar allerlei politici van erg rechtse signatuur al deden wat ze konden om de vis te versmoren en het deksel op de beerput te laten. In hoeverre dat het geval was zagen we met eigen ogen. We hadden de foto's van de gedemonteerde overvalwagens van de Bende, het adres van de grot waar ze opgeslagen lagen en de naam van de garagist die de schietstanden had gemonteerd prompt meegedeeld aan de Waalse opvolger van Troch. Maar in plaats van prompt te gaan kijken hield die zich liever bezig met het rookgordijn rond Regina Louf en alle verwante nonsens. Het heeft acht maanden geduurd alvorens de onderzoekers in de grot gingen kijken. En natuurlijk vonden ze er niets. Onze telefoon in het Parlement werd immers continu afgeluisterd. Ten bewijze liet ik één van lijn medewerkers een neptelefoontje geven dat we wapens van de Bende hadden gevonden en dat we die in een café in Nijvel zouden overhandigen aan een privé detective. Buiten mijn medewerker en ikzelf wist absoluut niemand om welk café het ging en dat de afspraak om 18h05 was. Maar om 18h05 werd mijn medewerker wel opgepakt met onder zijn arm … een dik pak oude gazetten.

Is er nu zaterdag een doorbraak geforceerd in het dossier van de Bende van Nijvel? Komt Justitie een beetje lachen, ja? Na de "slip of the tongue" werd advocaat Vermassen onder druk gezet door collega Callebaut, dat als hij namen kende hij die moest meedelen. Meteen paniek bij het corrupte Staatsapparaat dat nu wel minstens één naam moest prijsgeven. Dus waarom niet één (1) van de inmiddels sinds minstens een kwarteeuw bekende namen prijsgeven? Dus dan maar die van een aan lager wal geraakte rijkswachter die, om de klucht helemaal rond te maken, ooit ondervoorzitter van een carnavalsvereniging was. Een naam die geen kwaad kon, want de sukkel was toch al twee jaar dood. Ondertussen weet de halve Wetstraat hoe de vork aan de steel zit maar worden de 28 koelbloedige moorden zorgvuldig toegedekt door Justitie en Staatsveiligheid. Het volk mag niet weten waarom een Staat in staat van ontbinding 28 van zijn burgers in volkomen straffeloosheid mag afknallen. Waarop wacht minister Geens om eindelijk eens zijn bek te openen? Of kan dat niet omdat hij beducht is dat de goegemeente zijn slechte adem zal ruiken?


Chris Bonkoffsky (derde van links), gecondoleerd door de top van de Rijkswacht bij zijn overlijden op 14 mei 2015. Zelfs zijn naam hielden de media achter. Waarom? Al in 1999 had iemand hem herkend op de foto's die de Waalse recherche verspreidde. Maar men vond het wijselijker te wachten tot hij dood was om er iets mee te doen. Stel je voor dat ze hem toen al hadden moeten aanhouden! Zoiets doet men toch niet, a fortiori niet in een Staat in staat van ontbinding. Toen ik op 5 januari 1992 uit de gevangenis van Vorst werd vrijgelaten om in het Parlement de eed af te leggen zei ik tegen de pers: "Hierbinnen heb ik massa's gangsters gezien, maar straks in de Wetstraat ontmoet ik een paar van de echte gangsters, die met jas en das die beletten dat de seriemoordenaars van de Bende van Nijvel en hun opdrachtgevers eindelijk worden aangehouden." Sindsdien is Justitie niet gestopt mij te kloten.


Wij waren de ENIGE partij in het Parlement die vragen DURFDE te stellen over de Bende van Nijvel. We hadden plannen om een twintigtal progressieve juristen en criminologen als parlementair medewerker aan te werven. Maar omdat de Staatsveiligheid al wat we deden controleerde kregen we nog in de eerste weken dat we in het Parlement zaten alle politieke partijen (behalve de Waalse sossen en het Vlaams Blok) op ons dak die gezamenlijk beslisten dat ons alle parlementaire subsidies werden afgenomen. Zoiets is nooit eerder of later met een andere partij gebeurd. Gevolg: wij hadden geen centen om de 20 medewerkers aan te werven en we moesten ons onderzoek staken. Voorts stookten de loopjongens van de Staatsveiligheid continu ruzie tussen de kliek Louis Standaert (verkozen met … 72 stemmen) en mezelf. Ze schoven Standaert de financieel erg bemiddelde Roland Duchatelet in de wielen, dus stopte Lowietje van de Bootjes, nog vragen te stellen over de Bende. Op de duur vond hij het tijdverlies dat we ons daar nog langer mee bezig hielden. Bij de verkiezingen van 1995 kwam hij met zijn kliek en met de miljoenen van Duchatelet met de scheurlijst Banaan op (en zelfs dan hadden ze minder stemmen dan Jan Decorte en ik): Lowietje en zijn financier Duchatelet hadden immers het charisma van een uitgewrongen dweil.​

Rechts bovenaan (met piratenhoed): rijkswachter Chris Bonkoffsky, sinds 25 jaar bekend als één van de drie reuzen van de Bende van Nijvel​

Share

WAT EEN ONBEKWAAMHEID, HET ARMOEDEBELEID IN ONS LAND

Posted on 2min read570 views

Eén op zeven mensen in dit land leeft onder de Europese armoedegrens. Bij haar aantreden beloofde de regering het inkomen van het armste deel van de bevolking op te trekken tot minstens boven die grens. Het misprijzen van NVA voor het probleem blijkt alleen al in de keuze van diegenen die de partij aanstelde als staatssecretaris voor Armoedebestrijding. Omdat het een kutjob is viel de keuze aanvankelijk op Elke Sleurs, een gynaecologe. Die bakte er absoluut niets van zodat het dossier uiteindelijk terecht kwam op de tafel van Zuhal Demir, een juriste van opleiding. Maar armoede is geen probleem van bijvoegseladvocaatjes, wel van macro-economen en sociologen. Indien men de best geplaatste persoon voor de job had aangesteld dan had men niet naar de kleur van de partijkaart gekeken maar prompt Bea Cantillon voor de job aangesteld. 

Of de twee trutjes op Armoedebestrijding al iets bereikt hebben? Ja hoor, ze zijn erin geslaagd dat het kwart armste mensen in België het zwaarst belast is van alle EU landen. Aan de kust loopt het aantal kinderen dat in armoede leeft al op tot meer dan 25 procent, in Oostende zelfs tot 27 procent. Het is niet door klote minijobs aan te bieden dat men het probleem oplost. Het is ook een kwestie van betaalbare huren, van scholarisatiegraad, van gezinsstructuur, van kinderaantal, enzovoort. En wat doet truttavie Zuhal? Die komt op de buis in de Zevende Dag met een uitgestreken gezicht lullen dat het behalen van de Europese armoedegrens sowieso onhaalbaar zal zijn tegen het einde van de legislatuur. Een kakelende kip met zo weinig ambitie had al lang vakkundig afgeslacht moeten zijn. Heren en dames politici, waarop wachten jullie om die domme kip in de soep te draaien?

Share

BUMA & PECHTOLD HEBBEN STIJL, MICHEL & JAMBON NIET

Posted on 2min read547 views

Gisteren 10 oktober 2017 viel de Nederlandse regeerverklaring samen met de State of the Union van premier Michel. Een geschikt moment voor een vergelijking. Daarbij loopt Nederland minstens twee generaties voorop op zijn zuiderbuur. Met een arrivist en mooiprater als premier Rutte aan boord werken de Nederlanders met een dichtgespijkerd regeerakkoord waarbij de modale burger op zijn minst weet waarheen de vier partijen gaan, inclusief de hypotheekaftrek. Ook al hebben ze de meest krap mogelijke meerderheid en ook al zit Groen Links niet mee aan boord, ze hebben – op zijn minst op papier – de meest groene regering sinds mensenheugenis. De budgetten zijn netjes afgelijnd en de burger weet waaraan hij zich kan verwachten. Aan bitter weinig als hij niet tot de middenklasse en de vriendjes van Rutte behoort. Maar Buma en Pechtold verkopen het wel helder en met stijl. Ze spreken op zijn minst met één mond.
Maar wat een verbale inflatie, wat een holle woordenkramerij in België. Daar stond premier Michel gisteren drie kwartier lang met de wierookpot voor zichzelf te zwaaien. Wat hadden hij en Jambon dat weer keurig gedaan: 150.000 jobs gecreëerd in drie jaar tijd, de burger prompt verrijkt met een dertiende maand, de veiligheid muurvast gemetseld en allerhande leugens erboven op. Als was het hun werk en geen gelukkig toeval van een tijdelijk aantrekkende wereldeconomie. Dat ze de begroting verder laten ontsporen, niets bereikt hebben in de strijd tegen de armoede, de gepensioneerden gewoon in de kou laten staab en dat hun "jobs-jobs-jobs" minijobs zijn van vijf voor één plaats, wordt daarbij handig verzwegen. En natuurlijk is het zonneklaar dat de kampioenen in de zelfprofilering (met Francken, Jambon en het Vlaemsch legioen aan nationalisten op kop) helemaal niets voorzien hebben tegen de nieuwe bankencrisis die op ons staat te wachten als we straks de money easing moeten loslaten. En dan durven die beroepsamateurs het hebben over "besturen, besturen, besturen". Ik wou dat ik minstens een Hollander was (maar dan wel met de Rode Duivels die voor Oranje speelden).

Share

PREMIER RAJOY LAAT ZIJN ROBOCOPS BEJAARDEN IN ELKAAR SLAAN

Posted on 1min read618 views

Na het Catalaanse referendum voor onafhankelijkheid worden niet de stemmen geteld, wel het aantal burgers dat door de Guardia Civil in elkaar werd geslagen. Voorlopig zijn dat er 844 (zondagavond om 22h44) onder wie opvallend veel bejaarden, vrouwen en kinderen. Alleen een beerputworm als premier Mariano Rajoy – de laatste keer dat hij lachte dateert allicht van drie maanden voor de receptie – was zo'n kalf om de onvoltrokken federalisering van Spanje met brutaal geweld op te lossen. Hij gedroeg zich als een verkrampte nazaat van generaal Franco door te kiezen voor blind geweld waarbij zelfs de stembussen werden gestolen.

Zelf ben ik in het geheel geen voorstander van nationalisme omdat het samen met godsdienst tot de ergste kwalen van de samenleving behoort. Maar mijn gloeiende afkeer van autoriteit dwingt mij ertoe dat mijn sympathie in deze naar de Catalanen gaat. Had men het ongrondwettelijk referendum doodgewoon laten doorgaan dan was allicht gebleken dat de separatisten niet eens de helft van de stemmen hadden behaald terwijl nu de meerderheid van de ineengeslagen Catalanen zich tegen de Spaanse Staat heeft gekeerd.

Share